Jak zostać legendą?

Strach mędrca. Część 1 - Patrick Rothfuss

 

 

cykl: Kroniki królobójcy (tom 2.1) 

seria: Fantasy 

Wydawnictwo: Rebis

tłumaczenie: Mirosław Piotr Jabłoński

tytuł oryginału: The Wise Man's Fear

data wydania: 8 listopada 2011

liczba stron: 676
ocena:  8/10

   Są takie serię, które niewyobrażalnie nas nudzą i chcemy je przerwać, brniemy przez nie tylko dla samej zasady, bo zawsze kończymy każdy cykl. Jednak są takie książki, o których nie da się zapomnieć i staramy sięgnąć, jak najszybciej po następne przygody nasze ulubionych postacie. Przykładem drugiego przypadku mogą zdecydowanie być ,,Kroniki królobójcy", którego bohaterów po prostu nie mogę na długo zostawić.

 

    Nie dawno pojawiła się recenzja pierwszego tomu - ,,Imię wiatru", a ja już zabrałam się za kontynuacje. Zwykle mija większy odstęp czasu zanim sięgnę po następny tom, dlatego że nie chce zanudzić Was - czytelników ciągle tą samą serią. Jednak w tym przypadku po prostu musiałam pomyśleć o sobie i sięgnąć po ,,Strach mędrca", bo już nie mogłam się doczekać następnych przygód Kvotha. 

   Kote opowiada kronikarzowi następny semestr na Uniwersytecie, swoje starcia z zaciekłym wrogiem i miłosne zaloty do Denny, która jest wciąż poza jego zasięgiem. Zdradza, w jakich tarapatach się znalazła i jak stawał się powoli legendą. 

 

 ,,Kwestia winy nie ma tu nic do rzeczy. Drzewo nie powoduje burzy, ale każdy głupiec wie, gdzie uderzy błyskawica."

 

    Ten tom utrzymuję się na bardzo podobnych poziomie, jak swój poprzednik. Ze swoimi plusami, czyli niesamowitymi bohaterowie, fantastycznym piórem pisarza i wciągającą akcją. Oraz ze swoim minusem tj. powolne rozkręcanie się akcji, chociaż muszę oddać autowi, że i tak skrócił nudnawy wstęp.

 

  Końcówka tej książki zapowiada nam, że w następnej części zaczniemy od razu od przygody. Mam nadzieję, że Patrick Rothfuss utrzyma ten stan rzeczy do samego końca.

  Nadal nie dowiedziałam się, dlaczego Kvothe dostał tytuł Królobójce, a jestem tego bardzo ciekawa. Mam następnie, że wyjaśni się to w następnej części, a nie dopiero w trzecim tomie, na który pewnie przyjdzie mi czekać bardzo długo. 

 

   Wątku romantycznego prawie nie ma. Oczywiście jest Denna, o której marzy nasz główny bohater, ale nic, jak do tej pory się nie wydarzyło. Powoli rozwijająca relacja między nimi jest zdecydowanie zaletą książką, bo mimo wszystko znają się niezbyt długo. 

 

   Widać, że autor ma wielką wiedzę. Możemy przeczytać o Patrick Rothfuss np. to, że eksperymentuję w piwnicy z formułami alchemicznymi. Dzięki temu w książce wszystko jest bardziej realistyczne, bo wszystkie umiejętności Kvothe, które nieobeznani ludzie nazywają magią, są bardzo logiczne. Tak bardzo, że nawet wydawało mi się, że jakby się skupiła to i mi to by się udało. Co byłoby niezmiernie przydatne :)

 

   Polecam serię osobom, które uwielbiają dobrą fantastykę, przygody, nieprzeszkadzający wątek romantyczny oraz niezapomnianych bohaterów. 

 

,,Mędrzec obawia się tylko trzech rzeczy: morza w czasie sztormu, nocy bez księżyca i furii człowieka łagodnego."

Seria:

0,1. Muzyka milczącego świata

1. Imię wiatru

2/1. Strach Mędrca. Część 1

2/2. Strach Mędrca. Część 2.

3. Beware of folly

Wyzwania:

Czytam Opasłe Tomiska

Czytam Fantastykę III

Kocioł Wiedźmy 

Historia mojego życia

Imię wiatru - Patrick Rothfuss

 

cykl: Kroniki królobójcy (tom 1) 

wydawnictwo: Rebis

tłumaczenie: Jan Karłowski

tytuł oryginału: The Name of the Wind

data wydania: 11 września 2008

liczba stron: 876

ocena:8+/10





   Każdy z nas zna Harrego Pottera. Większość uważam, że siedem tomów opowiadających historię o chłopcu z blizną było najlepszą serią, jakąkolwiek przeczytało. Jednak o ,,Imieniu wiatru" mało kto słyszał, a jeszcze mniej miało przyjemność poznać Kvothe, który miał podobne przygody, a może i lepsze, jak Potter.

   Kronikarz przybywa do karczmy ,,Ostaniec", którą prowadzi Kvothe - człowiek, o którym krążą najwspanialsze i najmniej prawdopodobne plotki. Chce spisać historię jego życia i przekonać się, czy to o czym mówią ludzie jest prawdą. Kvothe po namowach, zaczyna opowiadać swoje piękne, ale też czasami przerażające przygody.

,,Nauczyłem się, że najlepszym sposobem zapewnienia sobie bezpieczeństwa jest przekonanie wrogów, że nic mi nie mogą zrobić."

    Wstęp o Harrym Potterze nie napisałam przez przypadek. ,,Imię wiatru" jest bardzo podobne do książki napisanej przez Rowling. Ma bardzo wiele podobnych cech np. obaj bohaterowie chodzą do szkoły, gdzie uczą się magii, mieli ciężkie dzieciństwo, stracili rodziców, chcą się zemścić na ich zabójcach. Jednak jest kilka aspektów, które sprawiają, że 
Patrick Rothfuss lepiej napisał swoją powieść. Dzieciństwo Harrego przy młodości Kvothe było, jak najlepsze wakacje. Chłopak widział tak samo śmierć rodziców, jak Harry, tylko że był dużo starszy, więc to wspomnienie zachowało się w nim doskonale. Jednak zabójcy nie poprzestali na dwóch ofiarach, ale wymordowali wszystkich ich przyjaciół, z którymi podróżowali, a Kvothe widział wszystkie ciała. Jednak to nie wszystko. Potem spędził kilka lat sam w mieście, gdzie musiał żebrać o kawałek chleba i uciekać przed ludźmi próbującymi zrobić mu krzywdę. Więc widzicie, że główny bohater nie miał lekko. 

,,Dzień, w którym zaczynamy martwić się o przyszłość, jest dniem końca naszego dzieciństwa"

   Autor świetnie wykreował postacie, a Kvothe po prostu pokochałam. Spędziłam z nim ponad osiemset stron, więc naprawdę przywiązałam się do tego bohatera. Nawet nauczyłam się pisać jego imię, a z tym zwykle mam problem.

   Świat, który wymyślił Rothfuss jest dopracowany. Ma swoją historię, sięgająca naprawdę dalekich czasów, bohaterów historycznych, legendy, religię, a nawet język, który autor kilkakrotnie używa. Widać, że pisarz spędził długie dni, a nawet może i miesiące na wymyślaniu tej książki. Jestem naprawdę pod wrażeniem. 

   ,,Imię wiatru" to naprawdę pokaźne tomisko. Pierwsze sto stron ciągnęło się niemiłosiernie. Nawet chciałam w pewnym momencie odłożyć tę książkę, ale przeczytałam kilka naprawdę pochlebnych recenzji i postanowiłam dać szansę tej powieść. Cieszę się, że tak zrobiłam, bo była warto. Kiedy Kvothe zaczyna historię swojego życia, akcja biegnie coraz szybciej i nie przestaje zwalniać aż do końca. Zakończenie książki było niespodziewane. Nagłe przerwanie opowieść. Jestem naprawdę ciekawa następnych przygód bohatera, ponieważ wiem, że jeszcze mu daleko do bohatera, jakimi jest, kiedy siedzi przed Kronikarzem.

   Polecam książkę fanom fantastyki, ale również tym, którzy chcą przeczytać książkę podobną do ,,Harrego Pottera" tylko dla nieco starszych osób.  Myślę, że jeśli tylko przetrwacie pierwsze sto stron to historia Kvotha Was wciągnie i nie wypuści aż do końca
 

Seria:

0,1. Muzyka milczącego świata

1. Imię wiatru

2/1. Strach Mędrca. Część 1

2/2. Strach Mędrca. Część 2.

3. Beware of folly 

Wyzwania:

Czytam Opasłe Tomiska

Czytam Fantastykę III

Kocioł Wiedźmy